BEESTENBENDE IN LIBANON

MAANDAG 15 AUGUSTUS 2011 (oude blog)

“PLUK”

Nathalia Laarhoven ontfermd zich over ‘het beest’ Pluk.

Ik zat zoals gewoonlijk tegen het eind van
de middag bij Toni op het terras aan het oude historische vissers haventje van
Tyre met mijn wijntje te genieten van de gezellige drukte van de vissers
die hun boten aan het prepareren waren voor de uitvaart van deze avond.

Totdat ik opeens iets langs mijn benen
voelde strijken, ik keek omlaag en zag een bruin rood katje dat zich aan mijn
voeten had genesteld. Blij verrast door deze blijk van affectie van het diertje begon ik
het te strelen, bij nadere bestudering zag ik dat het beestje ondervoed en
smerig was.

Toni was opgevallen dat ik mij met het beestje bezig hield en dacht
dat ik werd lastiggevallen door het beest, met luide sis geluiden en schoppende
bewegingen in de richting van het dier trachte hij zijn goede klant te
beschermen. Ik pakte het diertje op en nam het op mijn schoot om het weerloze
scharminkel tegen deze bruut in bescherming te nemen. Toni hief theatraal beide armen ten hemel en ging onder voor mij onverstaanbaar gemompel verder met
het bedienen van zijn Clientèle.

De verantwoording voor het welzijn van
het BEEST lag nu geheel bij mij begreep ik uit deze confrontatie met Toni.

Manmoedig met het dier in mijn armen, rekende ik af en keerde huiswaarts. Vanaf nu nam ik de verantwoordelijkheid
voor “Pluk“.

Zij is het evenbeeld van de kat die ik dertig jaar
geleden in Libanon verzorgde en die regelmatig door mijn maten en
het kader werd verjaagd. Ik heb haar moeten achterlaten bij terugkeer naar
Nederland.

Dit zal “Pluk” niet overkomen!