06;45 uur, ik hoor de sleutel in de deur en Renée stapt goed gemutst de kamer binnen. 24 uur onderweg en wil eerst even douchen Hij was in Frankfurt de gate kwijt en toen hij die gevonden had waren wij al de lucht in. Gelukkig is hij weer in ons midden.
Vanmorgen hebben wij een waardige herdenking gehouden bij het Unifilmonument dat tegenover de ingang van het Hotel ligt.
Het was voor velen een emotionele herdenking, Frank had de leiding, er zijn kransen gelegd, het Libanese leger speelde vlekkeloos het Wilhelmus en de LastPost,
De rotonde waar het monument aan ligt werd volledig afgesloten, snipers op de daken en boomgaarden rondom.
Rick en Jolanda hebben op verzoek van de weduwe van Larry Verhoeven, zijn urn uit Nederland meegenomen. Rick heeft voor de plechtigheid de urn van Larry bij het monument gezet. Hij was dus ook aanwezig bij de plechtigheid. Morgen gaan Rick en Jolande gaan zijn as verstrooiden op de plek waar Larry in ’79 heeft gedient.
Voor en na de plechtigheden was er een bijeenkomst van ambassade personeel, Nederlanders die werkzaam zijn in de regio, getrouwd zijn met een Libanees, woonachtig zijn in Beiroet, Nederlandse waarnemer op Golan, UN personeel, persmedewerkster enz het was een leuk samenzijn.
Nu zitten we in een restaurantje te eten, de bus pontificaal op de rotonde geparkeerd. Het was de bedoeling om een broodje te eten, maar het werd een Plate beaf steak
Dat wordt 2 keer warm eten vandaag. Overigens was het heerlijk.
Hierna zijn we onder de bezielende en enthousiaste leiding van onze gids Eli de resten uit de Romeinse tijd bezocht. Boeiend vertelde hij over de Romeinse invloed op het gebied en het ontstaan van Tyre. Vanuit deze plek hadden we mooi zicht op ons hotel.
Na dit bezoek hebben we een bezoek gebracht aan Hiram Hospital. Een serieuze toegangspost tot het kamp werd bemand door Libanese soldaten. De ons bekende spaghetti van elektriciteit draden, winkeltjes, overal groepjes mannen die ons verbaasd bekeken.
Vriendelijke groet, handje klap hier en daar. Na een mooie wandeling werden we allerhartelijkst ontvangen door de directeur en medische staf. Eli vertolkte het welkomstwoord en tijdens de rondleiding. We overhandigden wat operatie materiaal wat we uit Holland hebben meegenomen. Ze zijn dankbaar dat ‘The Dutch’ zo betrokken zijn bij hun hospital en uit dankbaarheid kregen we een boek over de historie met kengetallen van het hotel gedurende de Israëlische inval van 2006. Het is aan ons om hun verhaal door te vertellen.
Onze eerste bakje loei sterke koffie zit erin, thuis zou je denken dat je vergeten was een koffiefilter te gebruiken. Na de formele plichtplegingen kregen we een rondleiding waar een ieder zijn of haar mening over had. Wij bekeken het Hospital en zij bekeken ons.
Teruglopend was het heerlijk om een stukje langs de drukke weg richting de bus te lopen. Die druk toeterende auto’s, de geur van dikke diesels, gebraden kip. Het kost zo weinig moeite om de herinnering boven te halen.
We sloten de middag af aan de haven bij Restaurant Tony, bij de meeste ’terugkeerders’ wel bekend. Lekker al dan niet in de zon, een Almaza, een watertje, colaatje of iets anders. Op het terras van Tony’s ontstonden onderlinge gesprekken, relax, over ‘onze tijd’ maar zeker ook over andere zaken, kijk op de wereld, religie of wat dan ook. Overigens hebben geen keurmerk van de Smaakpolitie Rob aangetroffen.
De terugtocht besloten Jan K, Jaap, Henk en Jan St. lopend te doen. De rest ging met de bus. Een heerlijke wandeltocht direct langs het water, de Cornice ( boulevard) waar Libanezen met een te hoog testosteron gehalte met gierende banden indruk proberen te maken op?? De kustlijn en stranden zijn prachtig, het water hartstikke helder en heerlijk warm. We kwamen verschillende soorten badgasten tegen. Het grote verschil is te zien aan de badende vrouwen. Een enkeling in moderne bikini, maar de meeste vrouwen gaan gekleed te water. Zwemmen doen ze niet, het is meer baden. Daarna lopen de vrouwen met hun natte kleding over de Cornice om hun kleding te laten drogen.
Na een wandeling van een klein uur kwamen de Jannen, Jaap en Henk aan bij het Hotel waar Rob en Renée een duik in het water aan het nemen waren.
Morgen gaan we richting 7-9, 7-8, Kafra, Haris en Al Yatoun.
De sfeer zit er goed in en ook de dames hebben het volgens mij goed naar de zin. Danielle , de dochter van Frank loopt rond met sonde voeding en gedraafd zich erg dapper. Ze is tot grote steun van haar vader.
Allemaal de groeten van ons, morgen weer een blog
JS
Verstuurd vanaf mijn iPhone
