Na 40 jaar begroet
overbuurjongen Balhass mij met dezelfde kreet waarmee de toen 13-jarige
dondersteen de nieuwkomers na een rotatie verwelkomde.
Deze keer
heb ik wel haar op mijn hoofd, 40 jaar geleden na het inwijdingsritueel van ‘Heavy
Weapon Town’ had ik een kale knikker.
De
ontmoeting met Ali was hartverwarmend, we liepen als 2 jongens door de Soukh van
Tyre op weg naar het terras waar we thee zouden drinken. Af en toe
stopten we om elkaar schouderkloppend aan te kijken. Waarna we enthousiast verhalen
uit het verleden vertellend onze weg vervolgden naar het terras waar we thee
zouden drinken.
Het werd een
lang en geanimeerd gesprek over van alles en nog wat. We hadden elkaar veel te
vertellen in de beperkt beschikbare tijd. De dag vóór
zijn vertrek naar Duitsland ben ik uitgenodigd om naar zijn huis in Siddiqine te
komen om daar samen de lunch te gebruiken.
Het was een perfecte
combinatie van locatie, oude vriendschap, de niet alleen leuke verhalen en de door
zijn vrouw Fatmé bereide lunch.
Tijdens het
onvermijdelijke afscheid hebben we afgesproken contact te houden en enkele
projecten voor de aanstaande terugkeerreis 2023 te organiseren. Waarover later
meer. Ali reed ons
voor naar de grote weg en nog even naar de winkel van Deeb zijn broertje, dit
is degene bij wie ik 40 jaar geleden zijn gebroken duim heb gespalkt!
De duim deed
het gelukkig nog👍
Tot Later!
Rectificatie
vorige blog: De vader van Ali, Hussein Balhass is op 25-11-1991 op 48-jarige
leeftijd gestorven.
Herhaling oproep Foto’s: Door ongelukkige omstandigheden ben ik al mijn persoonlijke foto’s kwijtgeraakt. A.U.B diegenen die foto’s van mij hebben kunnen deze tegen gemaakte kosten naar chris@weerzienmetlibanon.nl sturen. Het is mij zeer dierbaar.
