Holocaust
Laatst tijdens de Ramadan was er een soort feestdag, dit betekende
uitslapen en gezamenlijk ontbijt want wij doen niet mee met vasten.
Geheel in traditie van Nederlandse feestdagen dacht ik er een
gezellige luie familiedag van te maken, dus verzamelde ik het gezin en
legde de onlangs in Nederland aangeschafte dvd van "de Toppers in
concert"in de dvd speler. We hadden twee uur reuze plezier en de buurt
ook want de tv staat ivm het warme weer op het balkon. We hebben zelfs
op de klanken van Frans Bauer de polonaise gelopen. Ik werd mij weer
eens bewust van het grote culturele verschil toen de buurman binnen
kwam en hij bij "Allah" niet wist wat er bij ons loos was.
Ik herinnerde mij uit eerdere gesprekken dat deze buurman een
Holocaust ontkenner is…… en dat voor een onderwijzer…., dit
frustreerde mij altijd in discussies met hem.
Ik besloot van de gelegenheid gebruik te maken om nadat "de
Toppers"waren uitgezongen een eveneens uit Nederland meegenomen DVD
over de Holocaust in de speler te leggen en vroeg hem even te blijven
kijken.
Na de inleiding ontrolden zich al snel de bekende beelden van stapels
lichamen en rokende schoorstenen, ik begon uit te leggen wat de
beelden betekenden en ook de achtergronden hiervan aan mijn gezin,
daar dit onderdeel van de geschiedenis geen deel uit maakt van het les
programma op Libanese scholen.
De buurman voelde zich steeds ongemakkelijker, wat zich uitte in zijn
nerveus heen en weer schuiven op zijn stoel.
Eensklaps sprong hij op en meende zich te herinneren dat hij elders
nog een afspraak had, ijlings verliet hij ons huis.
Gelukkig weet mijn gezin nu wat er zich toentertijd heeft afgespeeld.
Chris Laarhoven




