Zo we laten 7-23 achter ons en vervolgen onze slingerende weg richting Zibqine.
Jebal al Botom en Zibqine waren vroeger mijn favoriete dorpen, de bewoners waren voornamelijk eenvoudige landarbeiders die van de opbrengsten van hun land leefden en ze waren uitermate gastvrij en hartelijk.
Ik kwam bijna dagelijks in deze dorpen met mijn Ambulance om dan naar de bewoners te gaan die medische hulp nodig hadden.
Wanneer ik Zibqine aandeed reed ik steevast naar het huis van mijn gids en vriend Yasser Bzieh hij was rond de 16 jaar en sprak engels, hij bracht mij altijd naar de mensen in het dorp die hulp nodig hadden. Gezeten op het brede spatbord van de ambulance gidste hij mij door de nauwe straatjes van Zibqine.
Yasser was een intelligente jongen die voor zijn doen redelijk modern was en veel humor had, we hebben samen veel gelachen met en om de locals.
Ik was dan ook erg verdrietig en kwaad toen Yasser in April 82 dood teruggevonden werd…geëxecuteerd door Haddad strijders.
Ik ben tijdens deze trip uiteraard een bezoek aan de moeder van Yasser gaan brengen en heb het portret van Yasser dat in de salon hangt op de foto gezet.
1en2) De weg naar Zibqine met in de verte het dorp.
3) Het dorp, wat wederom opvalt is de nieuwbouw omdat Zibqine in de oorlog van 2006 bijna volledig verwoest is.
4) Portret van mijn vriend Yasser Bzieh.
Chris Laarhoven
