Na onze aankomst werden we door het team van Weerzienreizen opgevangen, de eerste foto's gemaakt (zie blog van Chris) en konden we na ruim 30 jaar weer richting Libanon Zuid. Er is duidelijk vooruitgang te zien. Overal is nieuwbouw, maar ook Palestijnse kampen. Eli, onze gids de komende dagen vertelt op een innemende, maar ook met een grap en een grol zijn verhaal over zijn Libanon.
Onderweg natuurlijk de overbekende stalletjes, water, meloenen, autohandelaren, hoewel die laatste ook duidelijk van hoger niveau zijn dan in ' onze tijd' Roadblocks zijn er ook nog, hoewel ook die in een moderner jasje zijn gegoten. Filmen en fotograferen van militairen onderweg werd sterk ontraden.
Op een gegeven moment hield de driebaansweg op en waren we plots in Unifilgebied. We hadden een iets andere route genomen dan waar we eertijds Unifilgebied inreden, nl via de Litani brug. Later in de week gaan daar ook nog kijken
In Tyre is het een mengelmoes van militairen, politie, groeperingen. Echte herkenningspunten, op de rotonde in Tyre na kon ik niet vinden. Wat wel onmiskenbaar 'van toen' was, is de chaos in het verkeer, de rotzooi langs de weg, brommertjes op de snelweg, een man op een paard, noem maar op. Unifillers kunnen ze allemaal zo opnoemen.
Ook zijn we langs Tyre Barracs gereden, dat was dan ook duidelijk te herkennen, de omgeving ervan niet. In '81 was de omgeving 1 grote kale vlakte en nu is het volledig ingebouwd.
Vanavond nog de briefing en even procedure voor de herdenking doorgenomen. Frank zal onze comm. zijn, Jaap en Jan K zullen een krans leggen namens de stichting Weerzien reizen. Jan O en Jan S namens de Unifilvereniging. Morgen gaat de wekker om 7 uur, 7;30 ontbijten en de rest van het programma
Renée is gelukkig onderweg, iemand van de stichting gaat hem vanacht op Beiroet airport ophalen. Gelukkig kan hij dus ook deelnemen aan de herdenking.
We houden jullie op de hoogte en omdat internet erg traag is ff geen foto meer in deze blog
